เพื่อให้การดูข้อมูลของครอบครัวเรา ง่ายสุด

เลยขอย้ายบ้านนะคะ

 

http://wee-weeraya.blogspot.com

ส่วนรูปเนี่ยนะ ไปได้ที่

 

ติดตามได้เลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไปเที่ยวญี่ปุ่นมา 5 วัน 19 - 23 Jul 2008

 

ไปก่ะป่าป๊า หม่าม้า พี่กอล์ฟ เอ็ม และ เชอรรี่

ไปเกียวโตและโอซาก้า หนุกมากๆเลย

ดูรูปได้ที่ picasa นะคะ

 

 

ไปเที่ยวครั้งนี้ shop กระจายเลย

ทั้งของตัวเอล และ ของที่เค้าฝากซื้อ

 

 

1.shishedo ถูกมากๆเค้าฝากซื้อ cream white ราคาที่นู่นประมาณ 1790 บาท แต่ที่เมืองไทย (ใน duty free) 2300 แล้วอ่ะ คิดดูดิ อันนี้เค้าฝากซื้อ และก็มีโฟมล้างหน้าด้วย อย่างถูกกว่าไทยเยอะเลย

2.อันนี้สวนตัว เครื่องสำอางค์ lancome อันนี้ก็ถูกกว่า เรียกว่าซื้อสนอง need ของตัวเอง ก็ได้ Lip และ eye shadow มา

3. eye liner ของ Kanebo อย่างถูกเช่นกัน และสวยอีกด้วย

4. shishedo Mascara ของเราเอง

นอกนั้นก็พวกของฝาก

 

ไปวัดทอง (อังโคะคุจิ) ได้ซื้อสายห้อยนำโชคมาให้เพื่อนๆ ลาย Kitty อย่างน่ารักเลยล่ะ เป็นของนำโชคเรื่อง Lucky และซื้อของตัวเอง แต่ไม่เป็นลาย Kitty นะ ถูกกว่า อิอิ

นอกนั้นก็ซื้อ ของฝาก จีโน่ ก่ะ จิงจิง กระเป๋าของ Disney และก็ซื้อขนม Kitty อย่างน่ารักเลย

พวกขนมของฝาก ก็อร่อย โดยเฉพาะ หากใครไปอย่าลืมซื้อกิน Collon รสชาเขียว อร่อยมากกกกกกกกกกกกกก

 

เรียกได้ว่าไปงานนี้คุ้มจริงๆ เพราะเงินค่าที่พักไม่ต้องเสีย (ที่ญี่ปุ่นเค้าจ่ายให้ และ ป่าป๊า หนับหนุน)

 

ไปเที่ยวมา 5 วัน ได้น้ำหนักกลับมา 2 โล

 

เป็น 65 KG ตายละวา

 

แต่ตอนนี้เริ่ม diet แล้ว

อยากรู้ว่า diet ยังไง ตามไปดูได้ที่ http://weeraya23.multiply.com

 

วันที่ 14/6/08 นี้จะได้ไปภูเก็ต

พอดีที่ Office assign  ให้ไปจัดสอบพนักงานใหม่ที่ภูเก็ต ก็เลยได้มีโอกาสไปเที่ยวซะเลย

 

ก่ะว่าจะไปเกาะเฮ และไปดูภูเก็ตแฟนตาซี

แต่มีเวลา 2 วันเอง ไม่เต็มวันด้วย

แต่ก็เอาน่าาาาาา นะ ไปสนุกๆ 

 

 

 

 

 

 

เมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา ตั้งเป้าเอาไว้ว่าจะลดน้ำหนักลงเดือนละ 1 กก

 

แต่ตอนนี้กลับได้เพิ่มขึ้นมาอีก เดือนละ 1 กก

 

เพราะกินเยอะขึ้นก็ปล่าวนะ

แต่ว่าเป็นเพราะไม่ได้ออกกำลังกาย ถึงทำให้น้ำหนักขึ้นมาขนาดนี้

ตอนนี้ต้องพยายามลดอาหารแป้งลงไป แต่ด้วยความเหนื่อย ล้า จากการทำงาน ทำให้เวลากินมันก็กินเข้าไปจำนวนมากหน่อย

 

แต่ไม่ได้ ตอนนี้หนักเกินไปแล้ว

 

อาการอื่นๆเริ่มตามมา

 

ปวดเมื่อยไปทั้งตัว ปวดขา และ  อื่นๆ

 

เฮ้อ ต้องพยายามแล้วล่ะ

ปิดทำงานปีใหม่มา ก็เหนื่อยใจจะขาด ไม่ได้หยุดเลยตั้งแต่ปลายปีที่ผ่านมา

ยิ่งมาดูสายงานใหม่ ยิ่งเหนื่อยเข้าไปใหญ่ เพราะ Business กำลัง Run ก็เลยต้องรีบรับคน

 

เพื่อนๆคนไหนอยากเปลี่ยนงาน  ส่ง resume มาให้ได้เลยนะ

หรือเอาของเพื่อนของเพื่อนก็ได้

 

 

เหนื่อย แต่เราต้องสู้ จนหยดสุดท้าย

 

 

วันนี้เปิดตัวโครงการงานดีมีบอกต่อ ปีที่ 4 แล้ว

เราได้ใส่ชุดหมีด้วย

 

ชุดหมีนี่ไม่ใช่ชุดเอี๊ยมธรรมดานะ

แต่เป็นชุดหมียักษ์  Mascot เลยละ

 

ร้อนมากแต่สนุกและมีความสุข เวลาคนมาขอถ่ายรูป เราก็ยิ้มข้างในด้วย อิอิ แม้จะไม่เห็นหน้าก็เถอะ

 

เหงื่อนี่ท่วมตัวเลย แต่ก็สนุก 

 

เพราะเป็นความฝันของเราอยู่แล้วว่าอยากเป็น Mascot มาตั้งแต่เด็ก

ยิ่งหากได้เล่นกับเด็กๆนะ เราจะมีความสุขมากเลย

 

แต่นี่เล่นที่ Office ก็ OK นะ คนใน Office เดินไปเดินมา เค้าก็สงสัยว่าข้างในเป็นใคร

 

มีพนักงานชาย บางคน เราใส่ชุดหมี ยืนโบกมืออยู่ เค้าก็โบกมือตอบ  จนตอนสุดท้ายที่เราถอดชุดหมีออกมา เค้าก็อายเลย เพราะว่าเป็นผู้หญิงอยู่ข้างใน

 

 

อิอิ

 

 

 

วันก่อนไปงานแต่งงานกาญจน์ เพื่อ MBA Y#4 ที่ขอนแก่น

จะบอกว่า รับช่อดอกไม้ได้ด้วยล่ะ

 

Y#4 ส่งตัวแทนไปคนเดียว ตอนแรกก็คิดว่าไม่ได้หรอก

แต่ด้วยความมั่นคง ของช่วงล่าง และ ความอวบ ระยะสุดท้าย ช่วยให้แย่งชิงมาได้

 

กระโดขึ้นไปรับกลางอากาศ มือจิกเข้าไปกลางพุ่มดอกไม้ เต็มๆ!!!!

 

ดีใจมากเลย รีบถ่ายรูปแล้วส่ง MMS ไปให้ครอบครัว

 

555555555555

 

สาธุ ..... สาธุ  

 

จะเป็นจริงป่าวน้า

ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้เครียดได้ทุกวัน

 

หรือเพราะเจอแต่ข่าวไม่ดี ก็เลยรู้สึกเครียด

หรือมีแต่เรื่องวุ่นวายมาให้คิดมาก

ไม่ว่า งาน เงิน ครอบครัว

 

หรือว่าเราคิดมากไปเอง

 

Last week I came back to KK to promote KBank recruitment for RM and ARM.

I went to  my old college MBA KKU. It made me think of the wonderful od day from the past 3 years (the time went fast!!!)

I love my life in MBA KKU in Khon Kaen my home town. And want to be back to live there forever with my family.

 

But  the true is I have to take care of myself especially my income and my career path.

So if I want to go back to KK I have to change my career to be marketing of financial consult  but I haven't had the right experience for it so it's very evy hard tnfild good job in KK (only if I chose to run my own business)

 

 

 

 ยากแฮะ เขียนไทยก่อนดีกว่า

ก็อีกหลายๆเรื่อง ที่คิดมาก ๆๆๆๆๆ เดี่ยวกับอนาคต

 

 

ตอนเป็นเด็ก เรียนหนังสือไม่คิดมาก เพราะว่ารู้ว่าอนาคตตตัวเองต้องเป็นอย่างไรต่อไป

เรียน จบปะถม รู้ชัดว่าต้องเรียนมัธยม จบ ม.6 แน่ๆว่าต้องต่อปริญญา แต่พอเรียนจบปริญา ปุ๊บ เอาล่ะสิ ชั้นจะทำไงต่อกับชีวิตดี (ว่ะ)

 

จนถึงบัดนี้ก็ยังหาตัวเองไม่เจอ ไม่รู้ว่าตัวเองจะเลือกทางเดินไปทางไหนดี

 

อยากกลับไปทำธุรกิจของตัวเอง ก็กลัวจะสู้ยักษ์ใหญ่ไม่ได้

อยากเปลี่ยน career ก็เหมือนต้องเริ่มใหม่ เพราะว่าก็เคว้งๆไปๆมาๆ อยู่ 3 ปีแล้ว

 

 

เฮ้อ เอาไงกับชีวิตดีนะ

 

 

แต่งงานก็คงไม่ได้แต่งแล้วล่ะมั้ง (แอบบ่นเผื่อใครจะเข้ามาอ่าน)

 

เฮ้อ กลุ้ม

 

 

 

 

ตั้งแต่ปี 44 เป็นต้นมา

 

วีรยา ก็ได้หลงไหลไปกับนวนิยายเยาวชน ที่ตรึงใจคนทั้งโลก  Harry Potter พ่อมดน้อย

 

จนถึงวันนี้ 2 ส.ค. 50 เราก็ได้อ่านครบทั้ง  เล่มแล้ว

 

จากที่เคยเป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือนิยาย ก็สนใจอ่านตั้งแต่นั้นมา จนช่วยให้ตัวเราเองเปลี่ยนนิสัยกลายเป็นคนรักการอ่านมากขึ้น (จากปกติจะอ่านเฉพาะตอนสอบเท่านั้น)

 

พัฒนาจากอ่านภาษาไทยมา 6 เล่ม จนถึงเล่ม 7 ก็อาจหาญ ซื้อ เล่มภาษาอังกฤษ มาอ่านเองเลย เพราะว่า อดรนทนไม่ไหวในการรอเล่มภาษาไทย ตั้งเดือน ธ.ค. โน่นแหนะ

 

 

อ่านตั้งแต่วันแรกที่ออก คือ 21 ก.ค. ตอนนั้นไปคุมสอบข้อเขียนที่สุราษฎร์ กับจ้อม

จนถึงวันที่ 2 ส.ค. 50 ก็อ่านจบ เล่มหนามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ใช้เวลาอ่าน 13 วัน ไม่เต็ม เพราะว่าต้องไปทำงาน 

 

 

ในที่สุดก็รู้แล้วว่าตอนจบเป็นยังไง

 

แต่ก็เสียดายที่ จะไม่ได้ติดตามการผจญภัยของ แฮรี่ พอตเตอร์ อีก

 

เอาเป็นว่า เรื่องเป็นไง ไม่เล่าดีกว่า เดี๋ยวจะเสียอรรถรสสำหรับคนที่รออ่านอยู่

 

ขอบอกว่า อย่าริอ่าน Spoil เป็นอันขาด เพราะจะทำให้ไม่ได้เนื้อเรื่องที่สนุกๆ อดใจรอเล่มไทยก็ได้นะ สำหรับคนที่ไม่ถนัดภาษาอังกฤษ